कविता

धुन्चेको झरी

- -रसु वाली कवि


उहिले उहिलेको झरी

तानसेनमा थियो

किताबको गातामा

आज पनि सुरक्षित छ

त्यो पोखरा माले पाटनको भन्दा

गहिरो पनि झरी

अझै हाम्रो दिमागमा बसीरहेछ

उही

झरी बिश्व बिधालयका प्रखर प्रोपेसर

अझैँ तानसेनको झरीको निबन्ध

घोकाइरहेछ ठाडे र राम्चेबाट

बोकेझुन्डा हुदै जब धुन्चे आइपुग्छ

झरी

मुलखर्कमा भरियाको सुदिन फिरेर

आउछ

नेपाल सरकारको बजेटले

मुलखर्कमा सहदाद प्राप्त गर्छ

राष्ट्र गौरबको योजनाले

हावा खान्छ

धुन्चेको आदिम ब्यापारिक मुहार फेरिन्छ

नेपालको व्यवस्थाको रंग फेरीए

जस्तो फेरी धुन्चेमा फेरिन्छ बजार भाउ

धुन्चेका प्रिय मित्रहरु सम्झिरहेछु

ति झरी बादल दिनहरु

रमाइलो पुरातन किसा

आज त्यही भएको छ

बादल उड्दै कता जान्छ

गोल्जुंगको लेकमा कि गोसाईकुण्डमा स्याफ्रु बेसीमा

कि मैलुंग खोलामा

जे भए पनि धुन्चे झरीमा

मनको मैलो उसै उसै बगीजान्छ

बादलसगै कल्पनामा मन टासिएर

मन उडीजान्छ

धर्तिको माथि माथि

झरी पर्दा सम्झन्छु

प्रिय धुन्चेलाइ

दुखहरुले जेलेपनि

धुन्चेमा हिमाल त् हासीरहन्छन

मङ्ल, चैत्र ८, २०७३ मा प्रकाशित

यसमा तपाइको मत

Loading...
Loading...

बाट अन्य

काललाई जवाफ

यो देहमा एक मुट्ठी प्राण रहे सम्म, तागत छैन कसैको आयु भए सम्म। हे काल तैंले म पट्टि फर्केर नहेर्नु, मलाई लाने धृष्टता पनि क्यै नगर्नु १   शुभ चिन्तक कतिछन् केथाह तलाई, बुझेर मात्र आट्नु पर्थ्यो तैले मलाई । जे काम गर्दा पनि बुझेर मात्र गर्नु, हतार को निर्नय कहिल्यै नगर्नु २   काल...

युवा

युवा ! तिमी बिना मच्चिन्दैन खुशीका लिंगे पिङहरु घुमदैनन् आशाका रोटे पिङहरु तिम्रो प्रत्येक ढुकढुकीमा जमेको छ देशको भाग्यहरु तिमी माथि आशा गर्न थालेका छन् चिहान चिहाउन थालेका बस्तिहरुले किनकी भूकम्पले तंग्रिन सकेका छैनन ती बेसाहारा बस्तिहरुले ******************** च्यातिएका थाङ्गनाहरु उस्तै छन् छातीका बेदनाहरु बढ्नु सिबाहेक घटेका छैनन सिउन सकेका छैन सरकारले भुकम्पले भत्किएका मनहरुलाई गरिबीले कोरेका नक्शाहरु उस्तै छन् त्रिपाल मुनिको संसार फेर्न...

मेरी हजुरअामा

पुर्णेमाकाे रातमा निलाे अाकाशभरि चम्कि रहने ति तारालाइ साेध्न मन लाग्छ , मेरी हजुरअामा  कहाँ हुनुहुन्छ भनेर ? भन्नुहुन्थ्याे , मूत्यु पछि सबै तारा बन्छन् अाकाशमा । म लालायित छु भेट्न मेरी हजुर अामा । ति ताराहरूकाे गाउँबाट मुस्कुराउँदै जब अाउँनुभयाे अाे हाे कति राम्री कति उज्याली देबदुत मेरी हजुर अामा । चाैबन्धि ढाकाकाे चाेलाे टाेपरेलकाे फरियामा सेताे पटुका बाँधेकी सेतै फुलेकाे केशराशीभरि गुराँशकाे...

म पनि आउछु

शुन्यताको पद्चापसंगै दिग्भ्रमित नेताहरुको लस्करै अनुहारहरु सम्झदै बोल्नु छ बोल्न सक्तैन चेतना उठाउनु छ ,उठ्न सक्तैन गाउ कुरेर बसेका हजुर बालाइ थाहा छैन नातिको जिन्दगीका पलहरु थाहा छैन मातृभूमिको सुवासहरु आज एका एक कता हराए परजीबी बनेका बुध्दिजिबिहरुले मलसाप्रो पसेका बस्तीहरुलाइ खै कसले के गरि दिए खै कसले के भनि दिए गाँउमा लास उठाउने नातिहरु छैनन त्यसैले  आऊ तिमी पनि र म...

रङ्गिन तर रङ्ग हिन् साँझ!!

दिन भरिको थकान मेटाउने शितल चौतारी जस्तो अझ भनौं, गोघुलिमा सजिएकी नब दुलहिको साडी जस्तो… यति रङ्गिन साँझ मन नपर्ने बिरलै होलान् ! फेरि पनि मलाई भने निरस निरस लाग्छन् यि साँझहरू! यिनै साँझका बिसयमा गरिने टीका टिप्पणीहरू बिना अर्थका बहस लाग्छन् ! त्यो साँझ जस्ले कसैको दुखमा समाहित हुन चाहेन बस् हेरि मत्रै रह्यो!! तथापि मीठो गीत र...

नजाउ बिदेश नामक ।।

लेखी गितनेपाली छन्द रचना मनज्ञानका सिर्जना ।। माला फुल सयौ ती जात हरुको उँने सजाइ कन ।। अज्ञानी फुलको बगैँचा भरिनै बिषकाे बिरुवा सर्यो ।। ज्ञानी सज्जन भाइ बैनी हरुले एसलाइ फाल्नु पर्यो ।। गलामा फुलको सजाइ तिमरो माला उनी पैरन ।। लेखे गित अज्ञान भाब महिले गर्दैछु यो अरपण...