कविता

पनौतीका सूर्यप्रसाद लाकोजूका सिर्जनशील भावना र उच्छ्वासहरू


काभ्रे पनौतीका सूर्यप्रसाद लाकोजू एकजना चेतनशील सक्रिय युवा स्रष्टा हुन् । पनौतीमा जन्मेर साहित्यको प्रगतिका लागि उनले पु¥याइदिएका सिर्जनशील भावना र उच्छ्वासहरू महवपूर्ण हुँदै गएका छन् ।

युवा कवि सूर्य लाकोजूले गीत, कविता, मुक्तक र हाइकु सुनाएर सबैलाई मन्त्रमुग्ध बनाएका छन् । अक्षरमार्ग सिर्जना समूहले शनिबार आयोजना गरेको सिर्जनालयको पहिलो श्रृङखलामा एकल सिर्जना वाचनमा गरेर उनले साहित्य पारखीलाई न्यानो बनाएका हुन् ।

आमा शिर्षक कविताबाट वाचन थालेका लाकोजूले पिता शिर्षक कविताबाट कार्यक्रम समापन गरेका थिए । उनलाई सुन्न दुई सय रुपैयाँको टिकट काटेका दर्शकले स्थानीय ज्ञान विकास पुस्तकालय भरिभराउ थियो ।

दर्शक तथा श्रोताले वान्स मोर भन्दै हुटिङ गर्दा कवि लाकोजू जोशिए । उनले दर्जन कविता, दर्जन मुक्तक, केही हाइकु र गीत सुनाए ।

हालसम्म १५ वटा साहित्यिक पुस्तक लेखिसकेका लाकोजूका सृजनामा मायाप्रेम, राजनीति, सामाजिक विभेद आदि छचल्किएको हुन्छ । उनले मधुशाला, सुन किन चाहियो, भीमसेन थापाहरु, पातैको माया, धरतीको जून लगायत गज्जबका मुक्तक सुनाए ।

उनले सुनाएका कविताका शिर्षकहरुमा मेरो घाम, म पद्मावती, म सक्छु, बुँख्याचा, बुद्ध र युद्ध, आधुनिक महाभारत, ऐनाको ब्यापार लगायत थिए ।

कार्यक्रममा उनका सृजनाहरु लोक गायक हरि कर्माचार्य, अजय लामा र विजय कर्माचार्यले गाएर सुनाएका थिए । पनौतीमा टिकटमा रचना सुन्ने नयाँ परिपाटिको थालनी भएकामा साहित्य अनुरागीहरुले तारिफ गरेका छन् ।

आइत, माघ २८, २०७४ मा प्रकाशित

यसमा तपाइको मत

Loading...
Loading...

बाट अन्य

काललाई जवाफ

यो देहमा एक मुट्ठी प्राण रहे सम्म, तागत छैन कसैको आयु भए सम्म। हे काल तैंले म पट्टि फर्केर नहेर्नु, मलाई लाने धृष्टता पनि क्यै नगर्नु १   शुभ चिन्तक कतिछन् केथाह तलाई, बुझेर मात्र आट्नु पर्थ्यो तैले मलाई । जे काम गर्दा पनि बुझेर मात्र गर्नु, हतार को निर्नय कहिल्यै नगर्नु २   काल...

युवा

युवा ! तिमी बिना मच्चिन्दैन खुशीका लिंगे पिङहरु घुमदैनन् आशाका रोटे पिङहरु तिम्रो प्रत्येक ढुकढुकीमा जमेको छ देशको भाग्यहरु तिमी माथि आशा गर्न थालेका छन् चिहान चिहाउन थालेका बस्तिहरुले किनकी भूकम्पले तंग्रिन सकेका छैनन ती बेसाहारा बस्तिहरुले ******************** च्यातिएका थाङ्गनाहरु उस्तै छन् छातीका बेदनाहरु बढ्नु सिबाहेक घटेका छैनन सिउन सकेका छैन सरकारले भुकम्पले भत्किएका मनहरुलाई गरिबीले कोरेका नक्शाहरु उस्तै छन् त्रिपाल मुनिको संसार फेर्न...

मेरी हजुरअामा

पुर्णेमाकाे रातमा निलाे अाकाशभरि चम्कि रहने ति तारालाइ साेध्न मन लाग्छ , मेरी हजुरअामा  कहाँ हुनुहुन्छ भनेर ? भन्नुहुन्थ्याे , मूत्यु पछि सबै तारा बन्छन् अाकाशमा । म लालायित छु भेट्न मेरी हजुर अामा । ति ताराहरूकाे गाउँबाट मुस्कुराउँदै जब अाउँनुभयाे अाे हाे कति राम्री कति उज्याली देबदुत मेरी हजुर अामा । चाैबन्धि ढाकाकाे चाेलाे टाेपरेलकाे फरियामा सेताे पटुका बाँधेकी सेतै फुलेकाे केशराशीभरि गुराँशकाे...

म पनि आउछु

शुन्यताको पद्चापसंगै दिग्भ्रमित नेताहरुको लस्करै अनुहारहरु सम्झदै बोल्नु छ बोल्न सक्तैन चेतना उठाउनु छ ,उठ्न सक्तैन गाउ कुरेर बसेका हजुर बालाइ थाहा छैन नातिको जिन्दगीका पलहरु थाहा छैन मातृभूमिको सुवासहरु आज एका एक कता हराए परजीबी बनेका बुध्दिजिबिहरुले मलसाप्रो पसेका बस्तीहरुलाइ खै कसले के गरि दिए खै कसले के भनि दिए गाँउमा लास उठाउने नातिहरु छैनन त्यसैले  आऊ तिमी पनि र म...

रङ्गिन तर रङ्ग हिन् साँझ!!

दिन भरिको थकान मेटाउने शितल चौतारी जस्तो अझ भनौं, गोघुलिमा सजिएकी नब दुलहिको साडी जस्तो… यति रङ्गिन साँझ मन नपर्ने बिरलै होलान् ! फेरि पनि मलाई भने निरस निरस लाग्छन् यि साँझहरू! यिनै साँझका बिसयमा गरिने टीका टिप्पणीहरू बिना अर्थका बहस लाग्छन् ! त्यो साँझ जस्ले कसैको दुखमा समाहित हुन चाहेन बस् हेरि मत्रै रह्यो!! तथापि मीठो गीत र...

नजाउ बिदेश नामक ।।

लेखी गितनेपाली छन्द रचना मनज्ञानका सिर्जना ।। माला फुल सयौ ती जात हरुको उँने सजाइ कन ।। अज्ञानी फुलको बगैँचा भरिनै बिषकाे बिरुवा सर्यो ।। ज्ञानी सज्जन भाइ बैनी हरुले एसलाइ फाल्नु पर्यो ।। गलामा फुलको सजाइ तिमरो माला उनी पैरन ।। लेखे गित अज्ञान भाब महिले गर्दैछु यो अरपण...