कविता

“मोदी बा तिमी अाएपछि” कविता

- पुनाराम कर्यावरिक्का दंगीशरण गाउँ पालिका ४ सुकदेवा दाङ


मोदी बा,
स्वागत छ तिमीलाई
मेरो यो हजुरीको अाँगनमा
पहिलो पटक होईन यो दोश्रो नि होईन
तेश्रो पटक हो क्यारे
तिमी अाउदै छौ भनेर
म मेरा झोलिएका घरहरू
लत्रिएका तारहरू
मक्किएका पोलहरू
उप्किएका सडक र बाटोघाटोहरू
राता रात मर्मत गरिरहेको छु
केवल देखाउनका लागि
रंग रोगन गरिरहेको छु
पुल पुलेसा, सडक पेटि
वाल पर्खाल अाकासे पुल सबै सबै
तिम्रो स्वागतको लागि तल्काई रहेछु
मलाई चिन्ता छैन
बहत्तरिले बिनास भएका
बहत्तरिले धोस्ट पारेका संरचनाहरू
मेरा ती सबै मठमन्दिरहरू
पूरा तात्विक सम्पदाहरू
भट्किएर खन्डहर भएकोमा
चिन्ता छ त केबल तिमीलाई मेरो अाँगनमा
कसरी स-कुसल स्वागत गरू भनेर
मतलव छैन म मेरा जनताको
दुख पाउन या कष्ट
मलाई के टाउका दुखाई
अाफ्ना जहान परिवारलाई सुरक्षा
दिन नसके पनि तिमीलाई
सुरक्षा दिन तट्पर छु
मेरा सुरक्षा फौजले सुरक्षा दिदा दिदैपनि
तिमी अाफ्नै सुरक्षा लिएरै अायो
यसरी तिमी मेरो अाँगनमा अाईरहनु
मोदी बा,
जनकपुर, मुक्तिनाथ, पशुपति
मात्र होईन मेरो देशको हरेक ठाउँ ठाउमा
अाउनु तिमी बर्षै पिच्छे
तिम्रो खाचो छ मेरो देशलाई
मेरो घर अाँगनलाई
तिमी अाउदा मात्रै मेरो देश,घर अाँगनले
मुहार फेर्ने गर्छ एकसर्को ढोटि फेर्ने गर्छ
त्यसैले,
तिमी मेरो हरेक शहरदेखि लिएर
घर गाउँमा पनि अाउने गर
तिमी अाए मात्र म मेरो घर देशको
टुक्रे बिकास गर्न तट्पर हुन्छु
र, देखाउनका लागि भएपनि
म बिकास गर्न अग्रसर हुन्छु
मोदी बा,
अब त मेरो घर गाउमा नि अाउनु ल
तिमी अाए पो घरको रंग रोगन हुदो रहेछ
बाटा घाटाहरू राता रात बन्दो रहेछ
सडक पेटि छिनछिनमै सफा सुघ्घर हुदा रैछन
मेरो गाउँ तिम्रो फर्खाईमा छ
तिमी जसरी नि अाउनु पर्च ल
मोदी बा, अाउनु पर्च ल ।।

बुध, जेष्ठ ९, २०७५ मा प्रकाशित

यसमा तपाइको मत

Loading...
Loading...

बाट अन्य

स्वस्थ मुटु स्वस्थ जीवन

स्वस्थ मुटु स्वस्थ जीवन सपना हुन्छन् पूरा। स्वस्थ मुटु स्वस्थ जीवन सपना हुन्छन् पूरा।   आउ साथी सुनौं केही ढुक-ढुकीका कुरा, आउ साथी सुनौं केही ढुक-ढुकीका कुरा,   जिन्दगीको मूल्य कति, कसले भन्न सक्छ ? के मुटु झैँ, अविरल, कोहि चल्न सक्छ ?   ढुकढुकीको संगित यो, कस्तो सुमधुर । शब्द भर्छौँ जिवनको, यसमै सधैँभर...

रँगिन तकिया

देश ,तिम्रो तकिया होइन फुर्क्याउँदा फुर्क्याउँदै जे मन लाग्यो त्यही गर्ने उकालो चढदै गरेको बेला भेटिएको नयाँ बटुवा जस्तो असाध्यै अदबसाथ सम्मानित ब्यबहार गर्नजान्नुपर्छ देशलाई शिरमा त राखेको छु भन्छौ सधैँ थिचिरहन्छौ शिरलेनै आँसुले डुबाएपनि सहेकैछु र्याल सिँगान लतपतिएपनि सहेकैछु ठाउँ कुठाउँ च्यापेपनि सहेकैछु ठाउँ कुठाउँ भाँचेपनि सहेकैछु सजाउँदा पनि ठीक असरल्ल ओछ्यानभरि फालिँदिदा पनि ठीक साच्चै के फरक भयो...

अल्मलिएको छु……

त्यो परको क्षितिजको यात्रामा गन्तब्य हराएर खै म कता कता कता म धेरै चोटी अल्मलिएँ अवाक आफै बिलिन भएँ। कुनै सहरको कथित मानव बस्तिको सिद्धान्त बिहिन एउटा समाजको भिडमा म आफै सङ्ग हराएँ। सयाद ! म हराउँदै छट्पटाउँदै दर्शनको सहारामा बाँच्न रहर गरिरहँदा मेरा सिध्दान्तहरु दिन प्रतिदिन पल पल मुर्छित छन । थाहा छैन अन्त्य, मेरो पहिला वा मेरा सिद्धान्तको? जहाँ एउटा मानब समाज अबोध बालक झैं पिडाहरु भुलेर भित्र भित्रै...

काण्ड !

निर्मलाको कुरा निर्मल बनाएर पिइयो सकियो । सरिता शर्मिला सिर्जना र गंगामायाको अध्यायको शुरूवात भएको छ । पुरै देश बधशाला भएको छ । जहाँ मान्छेको बध हुन्छ दैनिक बुद्ध ,बौद्ध र बम्जनको नाममा । मन्त्री प्रधानमन्त्री सांसदकै छोरी भए मात्रै काण्ड हुने । हिमालले ठिहिर्‍याएका कलिला मन आनीको सरल शान्त सहज जीवनको सपना देख्नु अपराध हो ?? राज्य...

स्वदेशी माया

विदेश जान यो मन भ्रान्त फर्केर सोच्दा म भएँ शान्त यो पुन्य भूमि नेपाल हाम्रो विश्व भरिको म ठान्छु राम्रो यो देश छाडि विदेश जान्न पराईको म त सास्ती खान्न सेवा म गर्छु नेपाललाई छाडेर जाँदिन लौ रुवाई गुजारा धान्न मिलेन रोटी खाडी पुगे कति चेलीवेटी रोटी मिले किन जान्थे होला विदेशीको किन बोक्थे झोला छाडेर गए...

हाम्राे कुकुर

भुक्ने कुकुरले टाेक्दैन भन्थे साँच्चै हाे रहेछ छिमेकीलाई भुके झैँ गरेर पुच्छर हल्लाउछ किनकि कुकुरकाे स्वार्थ र उदेश्य छीमेकीकाे घरकाे पनि जुठो भात खान पाउनु हाे तर हाम्रो घरकाे कुकुर अलिक फरक छ उ घरकालाई भुकेर हैरान कटाउछ टाेक्नै लाग्छ तर छिमेकीको अभिवादन गर्छ पुच्छर हल्लाउछ हामीले दिएकाे मासुभात छाेड्छ तर छिमेकीले दिएकाे बासीभात खान्छ हाम्राे कुकुर अाफ्नालाई भुकेर कडा भएकाे अाभाष दिलाउछ तर छिमेकीलाई दण्डवत गर्दै पुच्छर हल्लाउछ किनकि...