कविता

गौरबशाली यात्रामा अगाडी बढौ

-रत्नप्रसाद अनामणि श्रेष्ठ ,नाला ,काभ्रे


मन्दिरका ती  सुमुधुर घण्टहरु

अचेल कम बज्न थालेका छन्

बिहान सबेरै भालेका डाकसंगै

प्रत्येक दिन बज्ने घण्टहरु

कम बजेको सुनेर

हिजो आज

त्यो भाजमन बाजे

निरास निरास छन्

मन्दिरको वरपर बस्तीसम्म पनि

आउने गोकुलधुपका बास्नाहरु पनि

बास्ना आउन छाडेका छन

*****************************

अस्ति भेटमा त्यो रसुवाको

ठिटो पनि हिमालका गुम्बाहरुमा

बाइबल पसेकोमा चिन्ता गरेका थिए

इतिहास बोकेको गुम्बामा

ओम माने पेमे हुँ

कम सुनिन थालेका छन् रे

त्यो जिर्ण गुम्बाको ध्वजाहरु 

आफ्नै सुरमा पबित्र हावाको

झोक्काहरुमा हल्लिरहेका छन रे

पल्लो घरको ठाडो टिका बाजे पनि

पाखुरा सुर्कन्दै

देश बेच्ने नेताहरुले

धर्म बेच्न कुन ठुलो कुरा रह्यो र ?

भन्दै घाँटीको नशा फुलाएर

कद्किन्दै थिए

*************************

उधारोमा गणतन्त्र ल्याउनेहरु

अनुहारहरुमा डलरका पाउडर घस्नेहरु

गरिबी चेतनाको मस्तिष्कमा कुल्चिनेहरुले

दिनु पर्ने सार्वजनिक बिदा दिएन रे

नदिनु पर्ने बिदा दियो भन्दै

अफिसको क्यालेन्डर त्यो पिउन बाजेले

हिजो मात्रै च्यातेका थिए रे

भ्रमको विश्वासमा अड्किएकाहरु

बाइबल घोकाउनेहरु

तराइ टुक्राउनेहरु

बिरोधको होलसेल पसल

थपेर बसेकाछन रे

**********************

देशले एक झोक्का हुरी मागेको छ

उत्सुकताका गुन्टाहरु कसेर

इतिहासको पन्नाहरुलाई ब्यबस्थित गर्न

न्यायको संगीत गुनगुनाउदै

सम्भावनाको दिप सल्काउदै

सुगन्धित भबिश्यको रेखाचित्र कोर्दै

चेतनाको लालीगुराँस फुलाउन

हुर्केका बिचारहरु लिएर

आशाका मुस्कान हरु संगै

दुख लाइ किनारा लगाउन

कमजोर ठानिएका पाखुराहरू उचाली

गौरबशाली यात्रामा अगाडी बढौ

अगाडी बढौ

अगाडी बढौ

+++     +++     +++

 

 

 

 

 

 

 

 

 

बिहि, भदौ २१, २०७५ मा प्रकाशित

यसमा तपाइको मत

Loading...
Loading...

बाट अन्य

स्वस्थ मुटु स्वस्थ जीवन

स्वस्थ मुटु स्वस्थ जीवन सपना हुन्छन् पूरा। स्वस्थ मुटु स्वस्थ जीवन सपना हुन्छन् पूरा।   आउ साथी सुनौं केही ढुक-ढुकीका कुरा, आउ साथी सुनौं केही ढुक-ढुकीका कुरा,   जिन्दगीको मूल्य कति, कसले भन्न सक्छ ? के मुटु झैँ, अविरल, कोहि चल्न सक्छ ?   ढुकढुकीको संगित यो, कस्तो सुमधुर । शब्द भर्छौँ जिवनको, यसमै सधैँभर...

रँगिन तकिया

देश ,तिम्रो तकिया होइन फुर्क्याउँदा फुर्क्याउँदै जे मन लाग्यो त्यही गर्ने उकालो चढदै गरेको बेला भेटिएको नयाँ बटुवा जस्तो असाध्यै अदबसाथ सम्मानित ब्यबहार गर्नजान्नुपर्छ देशलाई शिरमा त राखेको छु भन्छौ सधैँ थिचिरहन्छौ शिरलेनै आँसुले डुबाएपनि सहेकैछु र्याल सिँगान लतपतिएपनि सहेकैछु ठाउँ कुठाउँ च्यापेपनि सहेकैछु ठाउँ कुठाउँ भाँचेपनि सहेकैछु सजाउँदा पनि ठीक असरल्ल ओछ्यानभरि फालिँदिदा पनि ठीक साच्चै के फरक भयो...

अल्मलिएको छु……

त्यो परको क्षितिजको यात्रामा गन्तब्य हराएर खै म कता कता कता म धेरै चोटी अल्मलिएँ अवाक आफै बिलिन भएँ। कुनै सहरको कथित मानव बस्तिको सिद्धान्त बिहिन एउटा समाजको भिडमा म आफै सङ्ग हराएँ। सयाद ! म हराउँदै छट्पटाउँदै दर्शनको सहारामा बाँच्न रहर गरिरहँदा मेरा सिध्दान्तहरु दिन प्रतिदिन पल पल मुर्छित छन । थाहा छैन अन्त्य, मेरो पहिला वा मेरा सिद्धान्तको? जहाँ एउटा मानब समाज अबोध बालक झैं पिडाहरु भुलेर भित्र भित्रै...

काण्ड !

निर्मलाको कुरा निर्मल बनाएर पिइयो सकियो । सरिता शर्मिला सिर्जना र गंगामायाको अध्यायको शुरूवात भएको छ । पुरै देश बधशाला भएको छ । जहाँ मान्छेको बध हुन्छ दैनिक बुद्ध ,बौद्ध र बम्जनको नाममा । मन्त्री प्रधानमन्त्री सांसदकै छोरी भए मात्रै काण्ड हुने । हिमालले ठिहिर्‍याएका कलिला मन आनीको सरल शान्त सहज जीवनको सपना देख्नु अपराध हो ?? राज्य...

स्वदेशी माया

विदेश जान यो मन भ्रान्त फर्केर सोच्दा म भएँ शान्त यो पुन्य भूमि नेपाल हाम्रो विश्व भरिको म ठान्छु राम्रो यो देश छाडि विदेश जान्न पराईको म त सास्ती खान्न सेवा म गर्छु नेपाललाई छाडेर जाँदिन लौ रुवाई गुजारा धान्न मिलेन रोटी खाडी पुगे कति चेलीवेटी रोटी मिले किन जान्थे होला विदेशीको किन बोक्थे झोला छाडेर गए...

हाम्राे कुकुर

भुक्ने कुकुरले टाेक्दैन भन्थे साँच्चै हाे रहेछ छिमेकीलाई भुके झैँ गरेर पुच्छर हल्लाउछ किनकि कुकुरकाे स्वार्थ र उदेश्य छीमेकीकाे घरकाे पनि जुठो भात खान पाउनु हाे तर हाम्रो घरकाे कुकुर अलिक फरक छ उ घरकालाई भुकेर हैरान कटाउछ टाेक्नै लाग्छ तर छिमेकीको अभिवादन गर्छ पुच्छर हल्लाउछ हामीले दिएकाे मासुभात छाेड्छ तर छिमेकीले दिएकाे बासीभात खान्छ हाम्राे कुकुर अाफ्नालाई भुकेर कडा भएकाे अाभाष दिलाउछ तर छिमेकीलाई दण्डवत गर्दै पुच्छर हल्लाउछ किनकि...