कविता

रँगिन तकिया

--दामोदर पुडासैनी किशोर


देश ,तिम्रो तकिया होइन
फुर्क्याउँदा फुर्क्याउँदै
जे मन लाग्यो त्यही गर्ने

उकालो चढदै गरेको बेला भेटिएको
नयाँ बटुवा जस्तो
असाध्यै अदबसाथ
सम्मानित ब्यबहार गर्नजान्नुपर्छ देशलाई

शिरमा त राखेको छु भन्छौ
सधैँ थिचिरहन्छौ शिरलेनै
आँसुले डुबाएपनि सहेकैछु
र्याल सिँगान लतपतिएपनि सहेकैछु
ठाउँ कुठाउँ च्यापेपनि सहेकैछु
ठाउँ कुठाउँ भाँचेपनि सहेकैछु
सजाउँदा पनि ठीक
असरल्ल ओछ्यानभरि फालिँदिदा पनि ठीक
साच्चै के फरक भयो र हँ ,देश र तकियामा ?

कोही नुहाई धुवाई र अत्तर हालेर टाँसियो मसँग
चुपचाप बसिरहेँ आफ्नै स्थानमा
कोही ह्वास्ह्वास्ती धोकेर आयो खोयाबिर्के
र ,बर्बराइरह्यो निरन्तर
चुपचाप सहेर सुनिरहेँ उराठलाग्दो समयलाई
फूलको थुँगा त हो
तर टोकिरहन्छौ तिखा दाँतहरूले

के फरक भएको छ र यतिखेर
शिरमा राखि राखि थिचिरहेको तकिया
र , आमाको उपचारको लागि
आमानै बेचिरहेको समयमा ?

फरक केही देखिएन
तकिया र निरिह देशमा

बाहिर टाढा टाढा
फूलहरू फूलिरहेछन् लटरम्म
बगिरहेछन् सँगीत छर्दै कँचन झरनाहरू
हिँडिरहेछन् नबीन बाटामा
नयाँ तारा खोज्ने मान्छेहरू
ब्रुक ब्रुक उफ्रँदै
हाँगा र पात ब्युँझाउँदैछन् चरा र जनावरहरू
मलाई भने
कि भिराइन्छ जीर्ण कलेबर
कि बेरिन्छ नक्कली खोल
कि बनाइन्छ बन्धक
ओछ्यानका चौघेराहरूमा

उदास तकियाजस्तो
कतिन्जेल जीर्ण खोलमा बाँधिएर
कसैको बिछ्यौनाको रमाइलो मात्र
बनिरहन सक्तछ हँ देश ?

तकियाजस्तो
कसैको दिउसोको रामरउस
वा,कसैको रातको मात्र आबश्यकता
बन्न सक्तैन देश

मोज र भोज अन्यत्रै सकेर
केहीबेर बिश्रामलिँदा मायाको बहानामा
थिचथाच पार्ने तकिया पनि होइन देश

मान्छेले मान्छेलाई
तकिया होइन श्वाश बनाउँनु पर्ने हो

कृपया तिमीले
मायाको नाममा मलाई नबनाऊ
रँगिन तकिया

-२०७५ पुस २७ गते शुक्रबार
ग्वँग:बुँ,नयाँबसपार्क ,काठमाडौ

शुक्र, पुस २७, २०७५ मा प्रकाशित

यसमा तपाइको मत

Loading...
Loading...

बाट अन्य

स्वस्थ मुटु स्वस्थ जीवन

स्वस्थ मुटु स्वस्थ जीवन सपना हुन्छन् पूरा। स्वस्थ मुटु स्वस्थ जीवन सपना हुन्छन् पूरा।   आउ साथी सुनौं केही ढुक-ढुकीका कुरा, आउ साथी सुनौं केही ढुक-ढुकीका कुरा,   जिन्दगीको मूल्य कति, कसले भन्न सक्छ ? के मुटु झैँ, अविरल, कोहि चल्न सक्छ ?   ढुकढुकीको संगित यो, कस्तो सुमधुर । शब्द भर्छौँ जिवनको, यसमै सधैँभर...

अल्मलिएको छु……

त्यो परको क्षितिजको यात्रामा गन्तब्य हराएर खै म कता कता कता म धेरै चोटी अल्मलिएँ अवाक आफै बिलिन भएँ। कुनै सहरको कथित मानव बस्तिको सिद्धान्त बिहिन एउटा समाजको भिडमा म आफै सङ्ग हराएँ। सयाद ! म हराउँदै छट्पटाउँदै दर्शनको सहारामा बाँच्न रहर गरिरहँदा मेरा सिध्दान्तहरु दिन प्रतिदिन पल पल मुर्छित छन । थाहा छैन अन्त्य, मेरो पहिला वा मेरा सिद्धान्तको? जहाँ एउटा मानब समाज अबोध बालक झैं पिडाहरु भुलेर भित्र भित्रै...

काण्ड !

निर्मलाको कुरा निर्मल बनाएर पिइयो सकियो । सरिता शर्मिला सिर्जना र गंगामायाको अध्यायको शुरूवात भएको छ । पुरै देश बधशाला भएको छ । जहाँ मान्छेको बध हुन्छ दैनिक बुद्ध ,बौद्ध र बम्जनको नाममा । मन्त्री प्रधानमन्त्री सांसदकै छोरी भए मात्रै काण्ड हुने । हिमालले ठिहिर्‍याएका कलिला मन आनीको सरल शान्त सहज जीवनको सपना देख्नु अपराध हो ?? राज्य...

स्वदेशी माया

विदेश जान यो मन भ्रान्त फर्केर सोच्दा म भएँ शान्त यो पुन्य भूमि नेपाल हाम्रो विश्व भरिको म ठान्छु राम्रो यो देश छाडि विदेश जान्न पराईको म त सास्ती खान्न सेवा म गर्छु नेपाललाई छाडेर जाँदिन लौ रुवाई गुजारा धान्न मिलेन रोटी खाडी पुगे कति चेलीवेटी रोटी मिले किन जान्थे होला विदेशीको किन बोक्थे झोला छाडेर गए...

हाम्राे कुकुर

भुक्ने कुकुरले टाेक्दैन भन्थे साँच्चै हाे रहेछ छिमेकीलाई भुके झैँ गरेर पुच्छर हल्लाउछ किनकि कुकुरकाे स्वार्थ र उदेश्य छीमेकीकाे घरकाे पनि जुठो भात खान पाउनु हाे तर हाम्रो घरकाे कुकुर अलिक फरक छ उ घरकालाई भुकेर हैरान कटाउछ टाेक्नै लाग्छ तर छिमेकीको अभिवादन गर्छ पुच्छर हल्लाउछ हामीले दिएकाे मासुभात छाेड्छ तर छिमेकीले दिएकाे बासीभात खान्छ हाम्राे कुकुर अाफ्नालाई भुकेर कडा भएकाे अाभाष दिलाउछ तर छिमेकीलाई दण्डवत गर्दै पुच्छर हल्लाउछ किनकि...

मेरो देश आज रोइरहेछ

मेरो देश आज रोइरहेछ खोइ कोस्लाई हो खोजिरहेछ अन्धकर छ जताततै उज्यालो लाई कुरिरहेछ स्वतन्त्र पंक्षि लाग्दो रहेछ तर कुन पासोमा अड्की रहेछ मेरो देश आज रोइरहेछ खोइ कोस्लाई हो खोजिरहेछ साझा फुल बारीको फुल स्याहार गर्ने माली खोजिरहेछ मौरी घारमा सिपाहीहरु रानी मौरी खोजिरहेछ अनेकतामा एकता आज एक्ता आफैलाई नै खोजिरहेछ मेरो देश आज रोइरहेछ खोइ कोस्लाई हो खोजिरहेछ ३३...