गज़ल

- रत्न प्रसाद अनामणि श्रेष्ठ


आउँदिन म कहिल्यै पनि तिम्रो गाउँमा अब ,

राख्दिन कहिल्यै हृदय भित्रको ठाउँमा अब ।

सक्षम नभएसम्म यो दु:खीको साहारा चाहिने ,

यो हातले कहिल्यै लेखिन्न पत्र तिम्रो नाउँमा अब ।

यो सोझो गाउँले केटोलाई झुक्याउनु झुक्यायो ,

सक्दैनौ तिमीले यो जुनीमा पाउँमा अब ।

संगै जिउने कसम खाएका मन्दिरहरु साक्षी छन् ,

चाहिएन कहिल्यै प्रेम प्रसाद संगै खाउँमा अब  ।

 

यसमा तपाइको मत