मन्दिरका ती सुमुधुर घण्टहरु
अचेल कम बज्न थालेका छन्
बिहान सबेरै भालेका डाकसंगै
प्रत्येक दिन बज्ने घण्टहरु
कम बजेको सुनेर
हिजो आज
त्यो भाजमन बाजे
निरास निरास छन्
मन्दिरको वरपर बस्तीसम्म पनि
आउने गोकुलधुपका बास्नाहरु पनि
बास्ना आउन छाडेका छन
*****************************
अस्ति भेटमा त्यो रसुवाको
ठिटो पनि हिमालका गुम्बाहरुमा
बाइबल पसेकोमा चिन्ता गरेका थिए
इतिहास बोकेको गुम्बामा
ओम माने पेमे हुँ
कम सुनिन थालेका छन् रे
त्यो जिर्ण गुम्बाको ध्वजाहरु
आफ्नै सुरमा पबित्र हावाको
झोक्काहरुमा हल्लिरहेका छन रे
पल्लो घरको ठाडो टिका बाजे पनि
पाखुरा सुर्कन्दै
देश बेच्ने नेताहरुले
धर्म बेच्न कुन ठुलो कुरा रह्यो र ?
भन्दै घाँटीको नशा फुलाएर
कद्किन्दै थिए
*************************
उधारोमा गणतन्त्र ल्याउनेहरु
अनुहारहरुमा डलरका पाउडर घस्नेहरु
गरिबी चेतनाको मस्तिष्कमा कुल्चिनेहरुले
दिनु पर्ने सार्वजनिक बिदा दिएन रे
नदिनु पर्ने बिदा दियो भन्दै
अफिसको क्यालेन्डर त्यो पिउन बाजेले
हिजो मात्रै च्यातेका थिए रे
भ्रमको विश्वासमा अड्किएकाहरु
बाइबल घोकाउनेहरु
तराइ टुक्राउनेहरु
बिरोधको होलसेल पसल
थपेर बसेकाछन रे
**********************
देशले एक झोक्का हुरी मागेको छ
उत्सुकताका गुन्टाहरु कसेर
इतिहासको पन्नाहरुलाई ब्यबस्थित गर्न
न्यायको संगीत गुनगुनाउदै
सम्भावनाको दिप सल्काउदै
सुगन्धित भबिश्यको रेखाचित्र कोर्दै
चेतनाको लालीगुराँस फुलाउन
हुर्केका बिचारहरु लिएर
आशाका मुस्कान हरु संगै
दुख लाइ किनारा लगाउन
कमजोर ठानिएका पाखुराहरू उचाली
गौरबशाली यात्रामा अगाडी बढौ
अगाडी बढौ
अगाडी बढौ
+++ +++ +++
