गजल —नमराज घिमिरे ‘शिखर’::khojonline.com

वन डुल्दै लालीगुराँस नटिपेको धेरै भो।
किसान हुँ बाँझो बारी नखनेको धेरै भो।

गाई बस्तु चराउँन खुबै रहर गर्थेँ मैले,
बस्तु जस्तै आफू पनि बाँधिएको धेरै भो।

अंधेरोमा साहरा थियो त्यही जून तारा,
ग्रहण लाग्यो उज्यालो नदेखेको धेरै भो।

रुदैछिन् नेपालआमा छिमेकीले आँखा लाउदा,
जन्मिउन बलभद्र भक्तिथापा नलडेको धेरै भो।

पूरा गर्नु छ एक दिन सबै इच्छा चाहना,
निस्ठुरी सामु प्रेम भिख मागेको धेरै भो।

गजल —नमराज घिमिरे ‘शिखर’