“मोदी बा तिमी अाएपछि” कविता

मोदी बा,
स्वागत छ तिमीलाई
मेरो यो हजुरीको अाँगनमा
पहिलो पटक होईन यो दोश्रो नि होईन
तेश्रो पटक हो क्यारे
तिमी अाउदै छौ भनेर
म मेरा झोलिएका घरहरू
लत्रिएका तारहरू
मक्किएका पोलहरू
उप्किएका सडक र बाटोघाटोहरू
राता रात मर्मत गरिरहेको छु
केवल देखाउनका लागि
रंग रोगन गरिरहेको छु
पुल पुलेसा, सडक पेटि
वाल पर्खाल अाकासे पुल सबै सबै
तिम्रो स्वागतको लागि तल्काई रहेछु
मलाई चिन्ता छैन
बहत्तरिले बिनास भएका
बहत्तरिले धोस्ट पारेका संरचनाहरू
मेरा ती सबै मठमन्दिरहरू
पूरा तात्विक सम्पदाहरू
भट्किएर खन्डहर भएकोमा
चिन्ता छ त केबल तिमीलाई मेरो अाँगनमा
कसरी स-कुसल स्वागत गरू भनेर
मतलव छैन म मेरा जनताको
दुख पाउन या कष्ट
मलाई के टाउका दुखाई
अाफ्ना जहान परिवारलाई सुरक्षा
दिन नसके पनि तिमीलाई
सुरक्षा दिन तट्पर छु
मेरा सुरक्षा फौजले सुरक्षा दिदा दिदैपनि
तिमी अाफ्नै सुरक्षा लिएरै अायो
यसरी तिमी मेरो अाँगनमा अाईरहनु
मोदी बा,
जनकपुर, मुक्तिनाथ, पशुपति
मात्र होईन मेरो देशको हरेक ठाउँ ठाउमा
अाउनु तिमी बर्षै पिच्छे
तिम्रो खाचो छ मेरो देशलाई
मेरो घर अाँगनलाई
तिमी अाउदा मात्रै मेरो देश,घर अाँगनले
मुहार फेर्ने गर्छ एकसर्को ढोटि फेर्ने गर्छ
त्यसैले,
तिमी मेरो हरेक शहरदेखि लिएर
घर गाउँमा पनि अाउने गर
तिमी अाए मात्र म मेरो घर देशको
टुक्रे बिकास गर्न तट्पर हुन्छु
र, देखाउनका लागि भएपनि
म बिकास गर्न अग्रसर हुन्छु
मोदी बा,
अब त मेरो घर गाउमा नि अाउनु ल
तिमी अाए पो घरको रंग रोगन हुदो रहेछ
बाटा घाटाहरू राता रात बन्दो रहेछ
सडक पेटि छिनछिनमै सफा सुघ्घर हुदा रैछन
मेरो गाउँ तिम्रो फर्खाईमा छ
तिमी जसरी नि अाउनु पर्च ल
मोदी बा, अाउनु पर्च ल ।।