मिठा मिठा कुरा गरी विश्वास रोप्यौ तिमीले
सपनाका सुन्दर अक्षर मनमा खोप्यौ तिमीले
थाहा थिएन तिम्रो मन यति धेरै कालो रहेछ
मित्रताको स्वाङ रचेर छुरा घोप्यौ तिमीले ।
वचन जस्तै कर्म पनि मीठो भए जाती हुन्थ्यो
मनको वचन पूरा गर्दा तिम्रो चौडा छाती हुन्थ्यो
बोल्नु मात्र होइन साथी ठूलो कुरा आजकल
बोलेको पूरा गर्या भए जीवन फूलपाती हुन्थ्यो ।
आज पनि दुखै दुखको सास फेर्दै छु
कर्णाली पारीबाट आफ्नो देश हेर्दै छु
आफ्नै देश परदेश किन भयो आज?
यही प्रश्न सोधी आफैलाई केर्दै छु ।
स्वार्थको शिखर चढ्नेहरू मन कहाँ खोल्छन
मनमा राखेर एउटा मुखले अर्कै ओकल्छन
आफ्नैलागि मात्र बाँच्न जानेका लोभिहरू
एक रूपियाँ पाउन नि हजार झूठ बोल्छन ।
