जून हराएको शहरमा

अचेल जून हराएको शहरमा

बगरेका सोचाइसंगै

बाँच्न बिवश छु

लाग्छ …..

नउत्रिने डुंगामा यात्रा गरिरहेछु

अर्थहीन उपलब्धिहरुसंगै ।

 

***********************

टुक्रा टुक्रा भएर नासिएका उज्यालोहरुलाई

टिप्दै र मनले गुन्दै गर्दा

सबैले लुछिएका अस्थिपन्जरलाई

धमिराले माटोलाई माया गरे जसरी

म पनि माया गरिरहेछु ।

बिसंगति बोकेका घुनहरुलाइ

पन्छाउन्दै र तिरस्कार गर्दै

बगरेहरुका भाषण सुन्दै

बेला कुबेलामा

आकृतिविहिन उपस्थितको विरोध गर्दै

मनमा राँँकाे बालेर

मुर्दाबादका नाराहरु धन्काइरहेछु

यो जून हराएको शहरमा ।

*******************

बिताउँदैछु हरेक रातहरुमा

उज्यालोका आशाहरु बोकेर

लुटिएका सपनाहरूलाई

फिर्ता ल्याउने दाउमा

त्यो कला, संस्कृति र संस्कारको मेरो राज्य

आफ्नै मान, शान र इज्जत बोकेर

बिसर्जित ती अस्तित्वहरुलाइ

कण कणमा खोज्दै

खराव आगोको लप्काहरुसंगै

“घिङ ताल द्यो”को नाँँच जस्तै

तरवार घुमाउदै र उफ्रदै

लुटिएका सपनाहरूलाई

पुन स्थापित गर्न

राजा हरिश्चन्द्र जस्तै

मसानघाटहरु कुर्दैछु

यो जून हरएको शहरमा ।

************

मेरो माटोको गन्ध

ज्यादै मलाई मन पर्छ ।

इतिहास बिर्सेका यादहरु

सम्झिदै र सम्झाउदै

हरेक रातका सन्नाटाहरु चिर्दै

पोल्टाभरी पुर्खाको गौरव र

मेहनतलाई अंगालो हाल्दै

मेरो माटोको अधिकार

पुर्खाको पद्चापहरु पछ्याउँदै

विश्वासका लौरो उचालेर

खोज्दैछु मेरो राज्य

अचेल यो जून हराएको शहरमा

###########